Als je Oda Charlotte Lyngvaer vraagt wanneer paarden deel van haar leven werden, is er niet echt één bepalend moment.
Ze waren er simpelweg altijd.
Als jong meisje wist ze al hoe ze wilde dat haar toekomst eruit zou zien. Paarden waren nooit zomaar een hobby. Ze werden de richting die haar leven zou inslaan.
Jaren later is die kinderdroom uitgegroeid tot een leven in de internationale springsport. Vandaag rijdt Oda op het hoogste niveau, is ze nauw verbonden met Stal Hendrix en is ze een van de gesponsorde ruiters van Emmers Equestrian.
Maar de overwinningen laten slechts een klein deel van het verhaal zien.
Achter elk parcours gaan jaren van leren, tegenslagen, vroege ochtenden, dagelijkse verzorging en grooming, herstel en de voortdurende verantwoordelijkheid schuil om elk paard als individu te begrijpen.
Een droom die al vroeg begon
Mensen in de paardenwereld noemen het soms “het virus”. Als paarden eenmaal deel van je leven worden, blijven ze op de een of andere manier aanwezig.
Oda kent dat gevoel goed.
Ze groeide niet op in een paardenfamilie met een vanzelfsprekend pad naar de professionele sport. In plaats daarvan begon ze op een manege en reed ze met elke kans die zich voordeed. Dat betekende dat ze van veel verschillende paarden leerde en geleidelijk ervaring opbouwde.
Haar vooruitgang gebeurde niet van de ene op de andere dag.
Er waren lange dagen, moeilijke parcoursen en momenten waarop vooruitgaan eerst betekende dat ze een stap terug moest doen. Maar dat werd onderdeel van wat haar vormde.
Voor Oda wordt de sport niet alleen bepaald door overwinningen. Het gaat er ook om door te gaan wanneer niemand kijkt.
Naar Stal Hendrix komen
Naar Stal Hendrix komen werd een van de bepalende hoofdstukken in Oda's ontwikkeling.
Het gaf haar de kans om elke dag met paarden te werken, jonge paarden op te leiden en te leren in een omgeving waar ervaring, sport en horsemanship samenkomen.
Na verloop van tijd veranderde dat de manier waarop ze naar het rijden keek.
Hoe meer paarden je traint, hoe duidelijker het wordt dat er geen systeem is dat bij allemaal past.
Het ene paard heeft misschien meer vertrouwen nodig. Een ander heeft ruimte nodig. Sommige paarden wennen snel aan een nieuwe omgeving, terwijl andere meer tijd nodig hebben.
Inzicht in die verschillen is centraal komen te staan in Oda's aanpak.
In plaats van elk paard in dezelfde mal te proberen te passen, zoekt ze naar wat elk paard helpt om de beste versie van zichzelf te worden.
Het werk dat niemand ziet
Een wedstrijdparcours duurt misschien maar één of twee minuten.
Het werk erachter houdt eigenlijk nooit op.
Oda's dagelijkse routine omvat veel meer dan rijden. Er zijn het voeren, de dagelijkse verzorging en het groomen, het controleren van de benen, reizen, wandelen, herstel en het voorbereiden van de paarden op de volgende dag.
Voeding speelt ook een belangrijke rol.
Een wedstrijdpaard heeft de juiste ondersteuning nodig rond training en reizen, maar goede voeding is slechts één onderdeel van het grotere geheel. Rust, beweging, herstel en een consequente verzorgingsroutine dragen allemaal bij aan hoe een paard zich voelt en presteert.
Ook hier wordt Oda's groom onmisbaar.
Samen leren ze elk paard goed kennen. Kleine details kunnen veel zeggen: een verandering in eetlust, gedrag of de manier waarop een paard aanvoelt tijdens de warming-up.
Goed horsemanship begint vaak met het opmerken van die details voordat ze grotere problemen worden.
Prestaties beginnen vóór de arena
Op internationaal niveau zijn de verschillen klein.
Maar Oda ziet prestaties en het welzijn van het paard niet als afzonderlijke zaken.
Het ene ondersteunt het andere.
Herstel na het reizen, doordachte training, goede voeding en dagelijkse verzorging hebben allemaal invloed op hoe een paard in de ring verschijnt.
Dat betekent niet dat er één perfecte routine bestaat.
Niets is minder waar.
De juiste aanpak hangt af van het paard dat voor je staat.
Dat idee geldt net zo goed voor amateurruiters als voor de internationale springsport. Of je nu een belangrijke wedstrijd voorbereidt of thuis gewoon probeert beter te worden, je paard kennen is een van de waardevolste vaardigheden die je kunt ontwikkelen.
Waarom Emmers Equestrian bij Oda’s verhaal past
Paarden geven ruiters enorm veel.
Oda vindt dat dit een verantwoordelijkheid met zich meebrengt om iets terug te doen door goede verzorging, weloverwogen keuzes en respect voor het individuele paard.
Daar past haar samenwerking met Emmers Equestrian natuurlijk bij.
Voor Emmers gaat de paardensport over veel meer dan de minuten die in het zadel worden doorgebracht. Als retailer maken we deel uit van het bredere dagelijkse leven rond paarden: training, stalverzorging, wedstrijden, herstel en alles daartussenin.
Die gedeelde visie maakt de samenwerking met Oda betekenisvol.
Het gaat niet alleen om prestaties.
Het gaat om alles wat prestaties mogelijk maakt.
De passie doorgeven
Oda’s verhaal heeft nu een andere kant.
Haar kinderen.
Nadat ze als jong meisje was opgegroeid met de droom om haar leven rond paarden op te bouwen, mag ze nu toekijken hoe zij diezelfde wereld ontdekken.
En waar ze het meest trots op is, is niet de vraag of ze ooit op hetzelfde niveau zullen deelnemen aan wedstrijden.
Het is mooi om te zien hoe vanzelfsprekend ze paarden al met zorg en respect behandelen.
Ze leren dat paarden hun eigen persoonlijkheid hebben. Dat ze voor en na het rijden verzorging nodig hebben. En dat de band tussen paard en ruiter op veel meer berust dan wat er in de arena gebeurt.
In veel opzichten maakt dat Oda’s verhaal rond.
Meer dan de overwinningen
Het zou gemakkelijk zijn om het verhaal van Oda Charlotte Lyngvaer alleen aan de hand van wedstrijdresultaten te vertellen.
Maar daarmee zou het belangrijkste deel ontbreken.
Haar verhaal komt tot uiting in de vroege ochtenden, de moeilijke dagen, de paarden die haar uitdaagden, de kansen bij Stal Hendrix en het werk dat al lang voordat ze de ring betreedt, wordt verricht.
Het zit in de dagelijkse verzorging, voeding, herstel en de band die ze met elk paard opbouwt.
En vandaag de dag zet dat zich voort in haar samenwerking met Emmers Equestrian en de volgende generatie die om haar heen opgroeit.
Ooit werd een jong meisje verliefd op paarden en ze is er nooit echt overheen gegroeid.
Misschien is dat wel het bijzondere aan het ‘paardenvirus’.
Als het eenmaal in je bloed zit, gaat het nooit echt weg.
